نوشته شده در تاريخ یکشنبه 14 اسفند 1390 توسط love2021 |
ارسال نظر(0)
شب من گم کرده راهش را
اسیر دست طوفانم ، دلیلش را نمی دانم
صدایم بغض پنهانست
بغضم گریه ی خندان ...
خنده هایم فریاد آرامست
ظاهرم آرام ، ولی در دل، پریشانم

شب من گم کرده راهش را
اسیر دست طوفانم ، دلیلش را نمی دانم
صدایم بغض پنهانست
بغضم گریه ی خندان ...
خنده هایم فریاد آرامست
ظاهرم آرام ، ولی در دل، پریشانم
