نوشته شده در تاريخ سهشنبه 26 دی 1391 توسط love2021 |
ارسال نظر(0)
انگشتانم لای ورق های دیوان حافظ میرود ... دستِ دلم میلرزد ... اما به خواجه می سپارم تا امید را از دلم نگیرد ... دلم میخواهد همیشه بگوید : یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور ...